De komende jaren groeit het aantal oudere mensen in Capelle. Dat gebeurt overal, maar in Capelle gaat het iets sneller dan op andere plekken. Tussen nu en 2040 verdubbelt het aantal huishoudens met iemand van 85 jaar of ouder bijna: van ruim 1.300 naar zo’n 2.700. Dat roept de vraag op: zijn er straks wel genoeg huizen? 

Veel mensen denken daar niet op tijd over na, merkt Hans Roskam (61). Hans is directeur-bestuurder van Welzijn Capelle en voorzitter van het samenwerkingsverband Capelle Krimpen Verbonden. “Eigenlijk moet je vanaf je vijftigste al nadenken over hoe je later wilt wonen”, zegt hij. “Maar ik herken het ook bij mezelf: dat doe je niet snel.” Volgens Hans zijn mensen van die leeftijd vaak bezig met anderen: “We maken ons zorgen over onze kinderen of ouders. Ondertussen blijft nadenken over onze eigen toekomst liggen.”  

Pas als er iets verandert, gaan mensen nadenken. Hans: “Bijvoorbeeld als je gezondheid achteruitgaat of de trap oplopen lastiger wordt. Dan moet je ineens keuzes maken op een moeilijk moment in je leven, terwijl je juist eerder de tijd had om dat rustig te doen.” 

Zo lang mogelijk zelfstandig wonen 
Zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen op een manier die bij je past; dat kan vaak prima, vindt Hans. “Maar dan moeten wonen, zorg en welzijn goed op elkaar aansluiten. Het gaat niet alleen om zorg bieden als dat nodig is. Het gaat er ook om dat iemand zich goed voelt en mee kan blijven doen met de samenleving.”  

Die bredere kijk wordt steeds belangrijker. Hans: “Zorg is niet altijd de oplossing. Soms voelen mensen zich alleen, of hebben ze vragen of moeite met dingen regelen. Dan is geen zorg nodig, maar een goed gesprek of praktische hulp.” 

De kracht van vertragen 
Hans ziet dat het tempo van de samenleving voor veel mensen, jong en oud, te hoog is. Zeker als iemand kwetsbaar wordt. “We willen vaak snel iets oplossen. Maar juist dan helpt het om even te vertragen.”Wat bedoelt hij daar precies mee? Hans: “Eigenlijk gewoon: de tijd nemen voor de ander. Goed luisteren. Doorvragen. Dan ontdek je vaak dat de vraag anders is dan je eerst dacht. Juist door te vertragen kom je verder.”  

Volgens hem voorkomt dat onnodige stappen: “Als je te snel handelt, zet je soms zwaardere zorg in dan nodig is. Door eerst rustig te kijken wat er echt speelt, help je iemand beter. En vaak ook makkelijker. Het gaat om aandacht. Dat iemand zich gezien voelt. Goed aansluiten bij iemands eigen wensen en mogelijkheden; daar begint het.” 

Dichtbij en laagdrempelig 
Een voorbeeld daarvan in Capelle is het inloopmoment in wooncomplex Bermensteyn. “Daar zit één keer per week een wijkregisseur van Capelle Krimpen Verbonden in de huiskamer”, licht Hans toe.“Bewoners kunnen gewoon bij haar aanschuiven, zonder afspraak. Vragen kunnen overal over gaan, van persoonlijke zorgen tot vragen over geld.” 

Dat soort plekken is belangrijk, merkt Hans: “De samenleving wordt ingewikkelder. Veel gaat digitaal. Niet iedereen kan hierin goed meekomen.” Hij geeft een voorbeeld: “Ik sprak een vrouw uit Capelle van 70 jaar. Haar man deed altijd de administratie en hij overleed. Zij had nog nooit gepind. Het duurde een half jaar voordat ze dat voor het eerst durfde. Dat laat zien hoe groot zo’n stap kan zijn.” 

Hulp in Capelle 
Mensen die merken dat zelfstandig thuis wonen om wat voor reden dan ook lastiger wordt, kunnen in Capelle op verschillende plekken terecht. Denk aan een Huis van de Wijk, een wijkwinkel of bij het Hulp & Adviesteam van Welzijn Capelle. “Het team van Welzijn Capelle zit dagelijks klaar om naar je te luisteren en om advies te geven”, zegt Hans. “We krijgen zo’n 5.000 telefoontjes per jaar die we goed oppakkenen afhandelen.”  

Hulp vragen betekent niet automatisch dat je op een wachtlijst komt. “Dat hangt af van de soort vraag”, legt Hans uit. “Vaak is een oplossing sneller gevonden dan je denkt.” Online is er ook veel informatie te vinden over activiteiten, bijvoorbeeld via www.watisertedoenincapelle.nl. 

Op tijd nadenken geeft rust 
Het belangrijkste advies van Hans over prettig blijven wonen als je ouder wordt? “Wacht niet totdat je moet verhuizen”, is zijn antwoord. “Ga op tijd in gesprek. Met je partner, kinderen of mensen om je heen, met de woningcorporatie. Hoe wil je later wonen? Wat vind je belangrijk? Wat zijn de mogelijkheden? Op tijd nadenken geeft rust in je hoofd. Dat gun ik iedereen.”